De jaarvergadering was in 1975 op 24 januari. Er waren weer wat strubbelingen bij het kiezen van bestuursleden maar na enig heen en weer gepraat kwam het toch weer goed. Ook kwamen er onderwerpen voorbij over het donateursgeld, oud-papier, de huur van De Kern, contributie en de instrumenten.. Op 12 februari zou namelijk de huur van De Kern verhoogd worden naar ƒ 500,- per jaar. Verschillende geschilpunten moesten daarom snel uit de weg geruimd worden.
Na 28 jaar liet de heer Til weten te stoppen als penningmeester van de vereniging. Hij stelde zich niet meer herkiesbaar. Er werd afscheid genomen.. maar er was geen opvolger. Ook in overleg met de jeugdleden van de fanfare kwam naar voor dat ze liever een andere dirigent voor de groep zagen. Dat betekende dat de dirigent na de jaarlijkse uitvoering niet meer zou terug keren. Meerdere dirigenten hebben proefgedraaid maar zonder succes. Later bleek ook dat de secretaresse haar functie wegens omstandigheden moest neerleggen..
In november werd er voor de drumband een lyra aangeschaft. Dat betekende voor de band een heel andere soort muziek. Een jaar later zou nog een tweede lyra worden aangeschaft waardoor er nu meerstemmig gespeeld kon worden. Door de nieuwe instrumenten moest er flink gewisseld worden in bezetting, veel muzikanten kregen een ander instrument wat even wennen was.
”Iedereen deed goed zijn best om snel weer de stukken te kunnen spelen. Zo waren we een keer aan het oefenen en in zijn enthousiasme sloeg Tjaart van Bruggen de zweepslag zo hoog op dat er een TL-buis tussen kwam, die in duizenden splinters naar beneden kwam. Gelukkig raakte er niemand gewond. Tjaart was wel erg geschrokken. Nadat iedereen van de schrik en het lachen waren bijgekomen gingen we maar naar huis.. De TL-balk kon namelijk pas de volgende dag vervangen worden!”
In Februari 1977 kwam het eerste nummer van ons eigen verenigingsblad, ‘Het Klankbord’ uit. Hierin kon iedereen kwijt wat ze wilden en dat is lang het geval gebleven. De jaarlijkse uitvoering was de eerste voor de nieuwe dirigent, de heer Snoek. Door 2x per week met de nieuwe dirigent te oefenen kon er toch een mooi optreden neergezet worden.
In 1978, en na vele inzamelingsacties, werd de drumband in nieuwe uniformen gestoken. Daarna volgden vele feestjes, bingo-avonden, bloemen- en mandarijnen acties, en de benodigde serenades werden gegeven voor huwelijken en jubileums.
”30 april had een speciaal verloop van de dag. Het begon om 08.00 met een rondgang door het dorp, waarbij het stevig stormde en regende. Daarna een aubade bij de school en een optocht met de schoolkinderen naar gebouw Irene waar films vertoond werden. In de middag moesten we allemaal weer present zijn voor een mars naar de Krimstermolen. Deze was gerestaureerd en weer in gebruik genomen. Door de wind en de regen was het spelen bijna onmogelijk en we hadden moeite onze instrumenten vast te houden. Dit zorgde bij vele voor de nodige spierpijn.. Ook onze petten moesten het ontgelden. Sommigen vonden we later terug in het Boterdiep!
Terug in het dorp konden we uitrusten, de volksspelen waren vanwege het weer toch maar afgelast.”
1979 zag het 60-jarige jubileum van de vereniging. Als felicitatie gingen 4 korpsen van andere muziekverenigingen door het dorp en een quiz die min of meer te rumoerig was om een winnaar te kunnen verkiezen. De tent zat overvol! Een jubileum waar jaren later nog over nagepraat zou worden.
.