”Op de jaarvergadering van 1953 werd besloten om bij een verjaardag van leden van het Koninklijk Huis een rondgang door het dorp te maken. Bij de verjaardag van Prinses Beatrix, 31 januari, waren er sneeuwbuien en storm, niet heel prettig om doorheen te marslopen.”
Op de nationale Bevrijdingsdag, 5 mei, was er een uitvoering met toneelspel, afgewisseld door optredens van het klein orkest van Uno Animo. Daarna werd er flink gerepeteerd voor het concours in Warffum waar een 2e prijs werd behaald.
De jaarlijkse uitvoering op 4 en 5 maart 1954 was de laatste van de directeur, de heer Busscher. Na het afscheid moest er haastig opnieuw gezocht worden naar een nieuwe directeur die bereid was voor de groep te staan. De leiding werd tijdelijk overgenomen door de onderkapelmeester J. Ophuis. Een advertentie in het Nieuwsblad wierp zijn vruchten af en op 5 mei 1954 werd de nieuwe directeur, de heer Woldinga, gepresenteerd.
Ondertussen werd er een begin opgezet voor een drumband. Het jaar zag halverwege ook opnieuw een wisseling in bestuurlijke functies: een nieuwe voorzitter, nieuwe secretaris, nieuwe 2e voorzitter. Een jaar later zag een uitvoering in maart, Koninginnedag op 30 april, een aubade op 5 mei in Bedum en een grote optocht door Zuidwolde.
”De jaarvergadering van 1955 had een grote opkomst. Er waren 16 leden aanwezig, maar het stemmen voor een nieuwe secretaris verliep stroef. Er moest 6x een stemronde aan te pas komen voor er een overeenstemming was.”
In 1955 werd ook besloten dat er een oud-papier actie opgezet moest worden. Er werd een commissie aangesteld van 3 personen en een van de leden stond opslagruimte af zijn schuur. Nog altijd word het oud-papier door leden van Uno Animo door het dorp verzameld en is dezelfde familie na al die jaren hierbij betrokken als hoofdpersonen. De eerste oud-papier actie werd opgezet en het bleek moeilijk op gang te komen. Er werd een wagen geregeld en andere leden verzamelden oud ijzer op het werk. Zo werden er drie potten opgestart: papier, ijzer en vodden.
”Op 12 maart 1957 werd in de gemeenteraad positief besloten op een aanvraag van subsidie ad ƒ 7000,- voor nieuwe instrumenten. Na wat navraag van de voorzitter was dit toegezegd, onder voorwaarde van aflossing in 5 jaar met 3% rente. Luid gejuich steeg op bij deze mededeling.”
De vereniging ging echter niet direct over tot aankoop maar moest alles eerst goed op een rijtje laten zetten. Dat koste nogal wat tijd. Op 17 juli was het dan zover: om 19.30 tijdens de repetitie arriveerden de nieuwe instrumenten. Elk lid kon voldaan met een eigen instrument naar huis. De hiervoor in leven geroepen lijstenactie leverde een bedrag op van maar liefst ƒ 2.214,50. Een bazar, die drie keer verplaatst moest worden, bracht nog eens ƒ 2500,- op voor het instrumentenfonds.
Opnieuw konden aftredende bestuursleden geen vervanger vinden en werden in de eerst volgende repetitie-avond alsnog bereid gevonden hun functies te herpakken.
Op een zaterdag, 12 april 1958 was de opening van het verenigingsgebouw De Kern, waarbij Uno Animo natuurlijk ook aanwezig was. Eindelijk had Uno Animo een repetitieruimte om trots op te zijn! Tegenwoordig repeteert de malletband in De Verbinding.
Het concours van dat jaar werd afgesloten met een 1e prijs in Eenrum. Het jaar erop, in Kloosterburen, was het feest. Een 1e prijs werd behaald en de medaille werd aangeboden door de koningin. Dit werd feestelijk gevierd met een triomftocht door Noord- en Zuidwolde.
In oktober was het weer tijd voor een bazar die vier dagen in beslag nam, versterkt met oliebollenactie. Dit was goed voor maar liefst ƒ 4300,- voor het instrumentenfonds. Hiermee kon de vereniging de instrumenten afbetaling aan de gemeente. Toch miste er nog nog iets..
”Nu de instrumenten waren afbetaald werd er nagedacht over de aanschaf van uniformen. De vereniging bestond in 1959 immers 40 jaar en wat is er mooier dan dit te vieren met nieuwe uniformen? Er werd veel over gepraat binnen de vereniging, 30 leden betekende 30 verschillende smaken.
Uiteindelijk werd besloten de opdracht uit te geven aan de heer Leertouwer uit Groningen, die wel de modellen wilden maken. De uniformen waren echter niet op tijd voor elkaar en dus werd besloten het 40-jarig feest en de daarbij horende tentoonstelling van de nieuwe uniformen uit te stellen naar 4 februari 1960.”
Het ontwerp van de uniformen zorgde ook nog eens voor flinke opschudding. De toenmalige directeur was schijnbaar minder enthousiast en zag liever andere ontwerpen. Met een schriftelijk bericht liet hij weten niet verder te gaan als directeur bij de vereniging, wat betekende dat we 14 dagen voor het jubileum ook nog eens zonder directeur zaten.
Op 1 februari werden de uniformen bezorgd, de kostbare pakketen werden dankbaar in ontvangst genomen door de leden. Bij de uitvoering van 4 februari werd het eerste gedeelte in burgerkleding gespeeld en na een korte pauze werden dan de uniformen eindelijk gepresenteerd aan het publiek en verscheidene afgevaardigden van muziekverenigingen uit de omgeving.
Op het concours in Leek behaalde Uno Animo een 1e prijs en dat werd beloond met promotie terug in de afdeling Uitmuntendheid.
.