1969 zag het 50-jarig bestaan van muziekverenging Uno Animo. De dag begon voor sommige leden erg zenuwachtig, gezien er voorafgaand aan de feesten ook een solistenconcours gespeeld moest worden in Delfzijl. 5 leden namen deel en brachten 3e en 2e prijzen terug naar Zuidwolde. Niet alleen voor de vereniging was er een jubileum, ook 5 leden van de fanfare mochten hun 40-jarig lidmaatschap vieren en werden gehuldigd.
Ter ere van het jubileum van de vereniging werd er een gedicht geschreven door de 84-jarige mevr. Schaaphok. De avond zou nog lang doorgegaan zijn met muziek, dans, het cabaretgezelschap ”De Bekkentrekkers” en optredens van het korps en de drumband.
”50 jaar muziekvereniging UNO ANIMO” – 1969
”In Zuidwolde was groot feest
Iedereen had zin, vijftig jaren jubileum muziekvereniging
Enkele knapen hadden toen saam een plan bedacht
Er moest eens wat leven daar in het dorp gebracht
’t werd toen door hen voorgesteld, ’n muziekkorps is wel fijn
Zou er eens bedrijvigheid in Zuidwolde zijn
Maar muziek dat kost veel geld, was hen wel bekend
Waar halen we dat geld vandaan, want men had geen cent!
Ze kwamen toen op het idee
Als men dit eens deed, Aandelen verkopen gaan
‘T ijzer was gesmeed, samen gingen zij op stap
Gingen deur aan deur, centen vloeiden, ’t ging niet slap!
Toen nog een directeur..
‘T werd ‘d onvolprezen Veldman toen, die nam het heel spontaan
Geen die noot of balk nog kon, hij durfde het toch aan
Het korps moest nog een naam, ’t werd UNO ANIMO
Als je hen nu hoort spelen is het I.H.O!
Veldman ging na jaren heen, wel zorgde hij er voor dat er kwam een directeur.
Die volgde ’t zelfde spoor, ’t Busscher waar wel fut in zit
Spoort zijn leden aan, laat u zien dat eensgezind steeds bovenaan staat
Burgemeester Lindeboom met collega’s saam, kwamen op receptie toen
Boden poen hun aan, ’t was een komen en gaan
Ieder die iets gaf, ’t werd voor Uno Animo ’n onvergetelijke dag.
‘T was een ouderwets feest, ’t was niet suf of grof
‘T bestuur had het goed uitgekiend, een ieder was vol lof
Veel kwam uit de doeken nog, wat niet ieder wist
Bulthuis had het uitgezocht en fijn opgedist.
Oprichters en oud-leden waren op ’t appél
Elk genoot echt kon je zien, van muziek, zang en spel
Moge Uno Animo, Dat is de wens van iedereen, eens na al hun moeite
straks staan op ‘d hoogste treen!”
De drumband ging naar een concours in Hoogezand-Sappemeer en behaalde daar een allereerste 1e prijs. Ook gingen meerdere leden weer naar een solistenconcours waar een 1e prijs en 3x een 2e prijs in de wacht gesleept werden. Het jaar dat daarop volgde, 1971, zag opnieuw een 1e prijs en twee 2e prijzen, gevolgd door één derde prijs. Daarnaast stapten veel leden in het huwelijksbootje en gaf de vereniging een serenade aan elk duo op de speciale dag.
”De jaarlijkse uitvoering van 1972 begon met het jeugdorkest bestaande uit 13 jongens en meisjes die nog maar één of twee jaar les hadden gehad. Zij speelden een aantal marsjes om hun vorderingen aan het grote publiek te laten horen. Zij hadden toen nog geen uniformen maar wel gelijke truien en broeken zodat het toch één geheel was. Ze kregen een geweldig applaus van het publiek!
Hierna kwam het korps en daarna was de drumband aan de beurt. Na de pauze was er een toneelstuk van de vereniging ‘Nieuw Leven’ uit Noorderhoogebrug. Verder was er nog een optreden van het Uno Animo Trio waarbij vooral Beierse polka het meest in de smaak viel.”
De repetitie die volgde werd besloten een aantal jeugdleden te plaatsen tussen het korps, gezien hun prestaties bij de jaarlijkse uitvoering.
Opnieuw werden op het solistenconcours verschillende prijzen behaald waaronder opnieuw een 1e prijs.
De jaarvergadering van 1973 besloot dat er gezien het aantal jeugdleden dat bij het korps en de drumband was gevoegd, het stemrecht verlaagd zou worden naar 16 jaar. Bestuurslid kon men worden van 18 jaar. Ook moest er toch ook maar eens gekeken worden naar de contributieproblemen. Er werd besloten de jeugdleden ƒ0,50 zouden gaan betalen en leden van 16 jaar ƒ 1,-.
De uitvoering werd bekroond met een aantal 40-jaar-jubilarrissen en de drumband was deze keer uitgebreid met een tamboer-maitre. Tijdens het concours op 3 juni in De Wilp was het korps inmiddels gedegradeerd naar de 4e afdeling. Wel behaalden ze daar de 1e prijs die tijdens een rondgang in het dorp getoond werd. De drumband deed weer niet mee. Bij het solistenconcours op 10 november in Grootegast deden ditmaal 10 leden mee van Uno Animo die goed waren voor 6x een 3x een 2e prijs en 1x een 1e prijs behaald. En bij het concours op 9 juni in Stadskanaal werd een 1e prijs behaald in de 3e afdeling.
”Voor de drumband was dit echter een ander verhaal. Zij deden niet mee aan het concours en hierover zijn harde woorden gevallen, met als gevolg dat de heer Knot dit niet kon accepteren en zijn ontslag aanbood als tamboer-instructeur. Een nieuwe instructeur zoeken gaf enkele problemen, Hoekstra was bereid te helpen maar kon niet op de dinsdagavond. Op woensdag was het niet mogelijk om in De Kern te repteren en het resultaat was dat de drumband op woensdagavonden ging repteren in de schuur van de voorzitter. Het was niet ideaal, maar we konden tenminste wel weer verder.”
.