Volgens gebruikelijke routine werden de vaste optredens, festivals, serenades en Oranjefeesten gevierd met muziek van Uno Animo. Het concours op 17 en 18 juni 1961 in Usquert was voor de vereniging een hoogtepunt: voor het eerst weer terug in de afdeling Uitmuntendheid en beloond met een 1e prijs!
In het jaar 1962 zagen de tamboers hun eerste concours op 23 juni. In Oude-Pekela zagen ze een 2e prijs onder leiding van de tamboer-directuer R. Knot, die overigens ook de aanleiding was geweest van het opzetten van de drumband. Het korps zag in dit jaar een 2e prijs in de afdeling Uitmuntendheid.
”30 april werd weer een rondgang gehouden door beide dorpen, geheel volgens traditie, en in de middag waren er op het veldje sportdemonstraties met tussendoor onze muziek. Het was echter bloedjekoud dus veel plezier hebben we er toen niet gehad.”
Een jaar later werden er op het concours van de drumband een 3e prijs behaald en ging het korps terug naar Zuidwolde met een 1e prijs naar huis. Echter moest op de jaarvergadering die volgde een nieuwe secretaris verkozen: de heer T. Cloo zat in zijn eind-examenjaar en moest erna waarschijnlijk in militaire dienst. Hierdoor besloot hij zijn bestuurlijke functie neer te leggen.
Bij de uitvoeringen die volgde in het jaar werden weer verschillende leden gehuldigd voor 25 jaar lidmaatschap bij de vereniging! Na de uitvoeringen was het opnieuw tijd voor een hoogtepunt rondom de concousen. In Eenrum werd er voor Uno Animo een 1e prijs behaald met 151 punten én promotie naar de Ere-afdeling Fanfare. De vereniging sloot het succesvolle jaar met een festival in Zuidwolde, 6 korpsen verleende hun medewerking. Het festival werd geopend met een optocht door het dorp en na een drukke dag besloten met een bal in de grote tent die daarvoor was opgezet. Met een grootse opkomst was het een werkelijk succes.
1965 bracht het concours naar Hoogezand-Sappemeer. Voor het korps werd er veel moeite gedaan om een 1e prijs te behalen in de Ere-afdeling. De tamboers hadden weinig gerepeteerd en moesten daarom het concours dit jaar aan zich voorbij laten gaan. Dit, tot grote teleurstelling van een aantal trouwe leden.
”Op de jaarvergadering van 1966 waren er maar 10 leden aanwezig, waarvan 5 bestuursleden.. Toch werd het een goede vergadering.
De uitvoeringen van 9 en 6 februari werden beter bezet: muziek en toneel gingen er in als koek en de avond werd gezellig afgesloten met een dansje en drankje toe.””De rondgang door het dorp ter ere van het huwelijk van prinses Beatrix werd helaas halverwege afgeblazen. Het weer was veelste slecht om verantwoord door te lopen.. We hebben later nog verscheidene petten uit het Boterdiep moeten vissen.”
Het concours in Leek werd door beide takken van de vereniging bezocht. De fanfare ging naar huis met 2e prijs en de tamboers met een 3e prijs. Laatstgenoemde had veel nieuwe leden in haar midden, des te knapper de prestatie. De vooruitgang was dan ook te zien op het concours een jaar later in Muntendam: een 2e prijs voor de tamboers! Het korps behaalde een 2e prijs, tegen verwachtingen in. De jury bleek strenger te zijn dan voorheen.
”De jaarvergadering van 1968 was op 19 januari. Hoe het kwam weet niemand maar toen we moesten beginnen om 19.30 was er maar één persoon aanwezig! Een half uur later stonden er vier mensen en toen we uiteindelijk besloten om toch maar te beginnen waren er twaalf leden aanwezig. Het was inmiddels al 20.30..”
Ook het jaar 1968 was goed gevuld met verschillende concoursen, festivals, optredens, optochten en Oranjefeesten. Tijdens het concours in Eenrum was het echter slecht weer maar kon Uno Animo tevreden terug kijken met een 2e prijs voor het korps en een 3e prijs voor de tamboers. In Eenrum is het nog lang onrustig gebleven, blijkt wanneer de bus zou vertrekken terug naar Zuidwolde maar er gewacht moest worden op verschillende leden die nog aan het feestvieren waren.
Dit jaar gingen durfden een aantal leden van de fanfare het aan om op 23 november mee te doen aan een solistenconcours in Tolbert. Dit was iets anders dan de normale concoursen, hier stonden de muzikanten alleen op het podium. De begeleiding en akoestiek waren niet optimaal en daarom moesten alle leden het met een 3e prijs doen.
.